Η "ΑΠΟΚΡΥΦΗ ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΟΥ ΚΟΣΜΟΥ"— ΤΟ ΕΚΚΡΕΜΕΣ ΤΟΥ ΦΟΥΚΩ (ΟΥΜΠΕΡΤΟ ΕΚΟ).
Τὸ μυθιστόρημα "Τὸ ἐκκρεμὲς τοῦ Φουκώ" τοῦ Οὐμπέρτο Ἔκο, ποὺ κυκλοφόρησε τὸ 1988, καὶ ἡ ὑπόθεση ἔχει ὡς ἑξῆς·
Ἕνας Ἰταλὸς ἐρευνητής τῆς ἱστορίας τῶν Ναϊτῶν, ὁ Καζαουμπὸν γνωρίζει τὸν Μπέλμπο καὶ τὸν Ντιοταλλέβι, δύο ἄνδρες ποὺ ἐργάζονται σὲ ἕναν ἐκδοτικὸ οἶκο τοῦ Μιλάνου. Ἡ δουλειά τους τοὺς φέρνει σὲ ἐπαφὴ μὲ συγγραφεῖς καὶ ἐρευνητὲς ποὺ ἀσχολοῦνται μὲ τοὺς Ναΐτες, τὰ μυστικὰ τάγματα καὶ τὶς ἀποκρυφιστικὲς παραδόσεις. Ἀνάμεσά τους βρίσκεται ὁ συνταγματάρχης Ἀρντέντι, ὁ ὁποῖος ὑποστηρίζει ὅτι ἔχει ἀνακαλύψει σὲ ἕνα μεσαιωνικὸ χειρόγραφο τὸ κρυφὸ σχέδιο τῶν Ναϊτῶν Ἱπποτῶν: ἕνα σχέδιο ποὺ ἐπιβίωσε ἀπὸ τὴ διάλυση τοῦ τάγματος καὶ μεταδόθηκε μέσα ἀπὸ διαδοχικὲς μυστικὲς ὀργανώσεις.
Ὁ Ἀρντἐντι ἐξηγεῖ ὅτι οἱ Ναΐτες εἶχαν ἀνακαλύψει ἕνα μεγάλο μυστικό, τὸ ὁποῖο συνδεόταν μὲ τὴν ὕπαρξη ἑνὸς ἀόρατου συστήματος τελλουρικῶν δυνάμεων. Ὅμως, πρὶν προλάβει νὰ παρουσιάσει ὁλοκληρωμένα τὰ συμπεράσματά του, ἐξαφανίζεται. Τὰ ὅσα ἀφήνει πίσω του γίνονται ἡ ἀφορμὴ γιὰ τὴν ἔρευνα τῶν τριῶν πρωταγωνιστῶν.
(Στὴν πραγματικότητα τὸ χειρόγραφο Ἀρντέντι εἶναι μιὰ μεσαιωνικὴ λίστα ..πλυντηρίου καὶ ἀγροτικῶν ἐργασιῶν ἑνὸς κάστρου— ὅπως ἀνακἀλυψε ἡ Λία φίλη τοῦ Καζαουμπόν..)
Μέ βάση λοιπὸν τὸ χειρὸγραφο Ἀρντέντι καὶ τὴν βοὴθεια τοῦ Ὑπολογιστῆ "Ἀμπουλάφια" {κάτι σὰν τὸ σημερινό ΑΙ...} οἰ τρεῖς συνεργάτες ἐπινοοῦν— ὡς φάρσα—ἕνα δικό τους "Σχέδιο Ναϊτῶν" ὡς ἑξῆς·
<1. Ἡ Ἀνακάλυψη τῶν «Τελουρικῶν Ρευμάτων»
Οἱ Ναΐτες —δῆθεν—ἀνακάλυψαν τὴν ὕπαρξη τῶν τελουρικῶν ρευμάτων, δηλαδὴ ὑπόγειων, πανίσχυρων ἐνεργειακῶν ροῶν τῆς Γῆς. Ὅποιος κατάφερνε νὰ ἐλέγξει αὐτὰ τὰ ρεύματα, θὰ ἀποκτοῦσε ἀπεριόριστη δύναμη: θὰ μποροῦσε νὰ προκαλεῖ σεισμούς, νὰ ἀλλάζει τὸ κλίμα, νὰ μετακινεῖ ἠπείρους καὶ νὰ κυριεύσει ὁλόκληρο τὸν κόσμο.
2. Τὸ «Ὀμφάλιο Σημεῖο» καὶ τὸ Ἐκκρεμὲς
Γιὰ νὰ ἐλεγχθοῦν αὐτὰ τὰ ρεύματα, ἔπρεπε νὰ ἐντοπιστεῖ τὸ «Ὀμφάλιο Σημεῖο» (Umbilicus Mundi), τὸ μοναδικὸ ἀπόλυτα ἀκίνητο σημεῖο πάνω στὸν πλανήτη. Οἱ ἥρωες φαντάζονται ὅτι ὁ μόνος τρόπος γιὰ νὰ βρεθεῖ αὐτὸ τὸ σημεῖο μὲ ἀκρίβεια χιλιοστοῦ εἶναι νὰ τοποθετηθεῖ ἕνας εἰδικὸς μυστικὸς χάρτης κάτω ἀπὸ τὸ Ἐκκρεμὲς τοῦ Φουκὼ στὸ Παρίσι.
3. Ἡ Μυστικὴ Διαίρεση τοῦ Κώδικα (1344 - 2000)
Ὅταν ὁ βασιλιᾶς τῆς Γαλλίας Φίλιππος ὁ Ὡραῖος διέλυσε βίαια τὸ τάγμα τῶν Ναϊτῶν τὸ 1307, τὸ μυστικὸ κινδύνεψε. Γιὰ νὰ τὸ διασώσουν, οἱ ἐπιζῶντες Ναΐτες χώρισαν τὸν κώδικα/χάρτη σὲ ἕξι κομμάτια καὶ τὰ μοίρασαν σὲ ἕξι διαφορετικὲς ὁμάδες σὲ ὅλη τὴν Εὐρώπη καὶ τὴ Μέση Ἀνατολή.
• Τὸ πλάνο προέβλεπε ὅτι οἱ ὁμάδες αὐτὲς θὰ συναντιοῦνταν κάθε 120 χρόνια σὲ διαφορετικὲς τοποθεσίες (ὅπως τὸ Στόουνχεντζ) γιὰ νὰ ἀνταλλάσσουν πληροφορίες.
• Ὅμως ἐξαιτίας τῆς ἀλλαγῆς τοῦ ἡμερολογίου τὸ 1582 ἀπὸ τὸν Πάπα Γρηγόριο ΙΓ’ , οἱ ἕξι ὁμάδες ἔχασαν τὴν ἐπαφή τους..>
Τὸ παιχνίδι ὅμως τῶν τριῶν φίλων παίρνει ἄσχημη τροπὴ ὅταν ἄνθρωποι ποὺ ἀνήκουν σὲ ἀποκρυφιστικοὺς κύκλους ἀρχίζουν νὰ δείχνουν πραγματικὸ ἐνδιαφέρον γιὰ τό "Σχέδιο τῶν Ναϊτῶν" ΠΙΣΤΕΥΟΝΤΑΣ ΤΟ ΩΣ ΑΛΗΘΙΝΟ καὶ ὡς ἀποκάλυψη ἑνὸς μυστικοῦ ποὺ ἀναζητοῦν ἐδῶ καὶ αἰῶνες.
Ἡ κορύφωση τῆς ὑποθέσεως ἔρχεται ὅταν ὁ Μπέλμπο βρίσκεται ἀντιμέτωπος μὲ τοὺς ΑΠΟΚΡΥΦΙΣΤΕΣ—ΣΥΝΩΜΟΣΙΟΛΟΓΟΥΣ ποὺ ἔχουν πεισθεῖ ὅτι τὸ Σχέδιο ΕΙΝΑΙ ΑΛΗΘΙΝΟ καὶ κρύβει τὴν ἀπόλυτη Γνώση καὶ τὸν ἀπειλοῦν πὼς ἂν δέν τοὺς παραδώσει τὸ κρυμμένο χάρτη τῶν Ναϊτῶν ΘΑ ΤΟΝ ΣΚΟΤΩΣΟΥΝ...
Ἐν τἐλει καὶ οἱ τρεῖς ἐμπνευστὲς τοῦ ΨΕΥΤΙΚΟΥ "Σχεδίου" πεθαὶνουν· ὁ Μπέλμπο κρεμᾶται ἀπὸ τοὺς Ἀποκρυφιστὲς στὸ ΕΚΚΡΕΜΕΣ ΤΟΥ ΦΟΥΚΩ, ὁ Ντιοταλλέβι παθαίνει καρκῖνο τὸν ὁποῖο θεωρεῖ ὡς τιμωρία ἐκ θεοῦ καὶ ὁ Καζαουμπὸν ἀποδέχεται ἥρεμα τὸν θάνατο ἀπὸ τούς "Διαβολικούς" ἀποκρυφιστὲς ποὺ τὸν κυνηγοῦν ἀποκαλύπτοντας τους τὴν ἀλήθεια γιὰ τὸν ΕΠΙΝΟΗΜΕΝΟ "Σχέδιο"—ΤΗΝ ΟΠΟΙΑ ΕΚΕΙΝΟΙ, ΒΕΒΑΙΩΣ, ΑΡΝΟΥΝΤΑΙ ΝΑ ΠΙΣΤΕΨΟΥΝ...
Τὸ βασικὸ ἐρώτημα τοῦ μυθιστορήματος δὲν εἶναι βέβαια ἂν ὑπάρχουν μυστικὰ τάγματα ἢ ἂν ἡ ἱστορία περιέχει μυστικὰ γεγονότα. Εἶναι πῶς μιὰ θεωρία, ἀκόμη κι ἂν ξεκινᾷ ὡς συνειδητὴ φαντασία, μπορεῖ νὰ μετατραπεῖ σὲ ἀντικείμενο πίστεως καὶ νὰ καθορίσει τὶς πράξεις τῶν ἀνθρώπων. Οἱ τρεῖς φίλοι κατασκευάζουν μιὰ ἱστορία γιὰ νὰ δείξουν πόσο εὔκολα μποροῦμε νὰ δημιουργήσουμε συνδέσεις ἀνάμεσα σὲ ἄσχετα γεγονότα. Ὅταν ὅμως οἱ ἄλλοι ἀρχίζουν νὰ πιστεύουν στὴν ἱστορία τους, ἡ φαντασία παύει νὰ εἶναι ἀκίνδυνη.
Τελικά , τό "ἐκκρεμὲς τοῦ Φουκώ" τοῦ Ἔκο δὲν ἀποκαλύπτει μιάν "ἀπόκρυφη ἱστορία τοῦ κόσμου" , ἀλλὰ γίνεται τὸ σύμβολο τῆς ἀνθρώπινης ἀνάγκης νὰ βρίσκουμε ἕνα κρυφὸ νόημα πίσω ἀπὸ κάθε γεγονός, ἀκόμη κι ὅταν τὸ νόημα αὐτὸ ἔχουμε κατασκευάσει ἐμεῖς οἱ ἴδιοι.
