Διαμαντῆς Κούτουλας

 Οἱ βυζαντινοὶ αὐτοκράτορες τέθηκαν σὲ πολυτελεῖς σαρκοφάγους  στὸν Ναὸ τῶν ΑΓΙΩΝ ΑΠΟΣΤΟΛΩΝ , τὸ "Βασιλικὸν Πολυάνδριον" τῆς Κωνσταντινούπολης. Ὁ πρῶτος Ναὸς (πού ἐξαρχῆς κτίστηκε ἀπὸ τὸν Κωνσταντῖνο ὡς ΑΥΤΟΚΡΑΤΟΡΙΚΟ ΜΑΥΣΩΛΕΙΟ καὶ ὁλοκληρώθηκε ἀπὸ τὸν γυιό του ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΟ Β' )  εἶχε στὸ κέντρο του τὴν σαρκοφάγο τοῦ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ  ἀπὸ πορφυρίτη λίθο  καὶ γύρω—γύρω, κυκλικά, τὶς σαρκοφάγους τῶν Δώδεκα Ἀποστόλων , (ἐξ οὗ καὶ ἡ ὀνομασία τοῦ Ναοῦ )  ἄν καὶ  λίγα  μόνον λείψανα τῶν Μαθητῶν τοῦ Χριστοῦ  βρἐθηκαν (ὂπως πχ τοῦ Ἁγ.Ἀνδρἐα)  ἔτσι, οἱ περισσότερες σαρκοφάγοι ἀποτελοῦσαν  κατ'οὐσίαν κενοτάφια.  Τὸ Ναὸ ξανάκτισε μετὰ τὴν καταστροφὴ ἀπό τὴν ΣΤΑΣΗ ΤΟΥ ΝΙΚΑ ὁ Ἰουστινιανὸς τὸ 55Ο μΧ  (τὰ ἐγκαίνια ἔγιναν κατὰ τὴν πανήγυρι τῆς ἑορτῆς τους ) σέ μορφὴ πεντάτρουλης σταυροειδοῦς βασιλικῆς , τῆς ὁποίας,περίπου, ἀντίγραφο ἀποτελεῖ ὁ Ναὸς τοῦ ΑΓ.ΜΑΡΚΟΥ τῆς ΒΕΝΕΤΙΑΣ. Τὸ Αὐτοκρατορικὸ Μαυσωλεῖο τῶν Ἁγ.Ἀποστόλων μὲ τὶς σαρκοφάγους τῶν βυζ...

Ἐν συνόψει· κάθε ἐπισκέπτης τῶν ἀρχαιολογικῶν χώρων ἐν Ἑλλὰδι ἀλλὰ καὶ ἀλλοῦ (πχ.ΑΛΕΞΑΝΔΡΕΙΑ ΑΙΓΥΠΤΟΥ, ΡΩΜΗ κλπ)  παρατηρεῖ ὅτι τὰ ἀρχαιολογικά κατάλοιπα (ναοί, ἀγάλματα κλπ)   εἶναι ΚΑΤΑΚΡΕΟΥΡΓΗΜΕΝΑ καὶ κατεστραμμένα ὄχι ἀπὸ φυσικὲς καταστροφές (σεισμοὺς κλπ) ἀλλὰ ἀπὸ ΣΚΟΠΙΜΗ ΕΝΕΡΓΕΙΑ ἐκ μέρους τῶν χριστιανῶν  καὶ αὐτὴ ἡ καταστροφὴ  συνέβη  μετὰ τὴν ΚΑΘΙΕΡΩΣΗ ΤΟΥ ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΣΜΟΥ ΩΣ ΕΠΙΣΗΜΗΣ ΚΑΙ ΜΟΝΗΣ ΕΠΙΤΡΕΠΟΜΕΝΗΣ ΘΡΗΣΚΕΙΑΣ ΤΟΥ ΒΥΖΑΝΤΙΝΟΥ ΚΡΑΤΟΥΣ ἀπὸ τὸν Μ.Θεοδόσιο τὸ 380μΧ. Τότε ἀκολούθησε  μιὰ ὁμοβροντία νόμων κατὰ τῆς λειτουργίας τῶν παγανιστικῶν ναῶν ΕΠΙ ΠΟΙΝῌ ΘΑΝΑΤΟΥ, γεγονὸς  ποὺ εἶχε ὡς ἄμεση συνέπεια ΤΗΝ ΚΑΤΑΣΤΡΟΦΗ ΝΑΩΝ ΚΑΙ ΑΓΑΛΜΑΤΩΝ ἀπὸ τοὺς χριστιανοὺς μὲ τὴν ἀνοχὴ ἢ καὶ τὴν  προστασία τοῦ βυζαντινοῦ Κράτους.  Ἀπὸ τὴν λαίλαπα αύτὴ ὅσοι ναοὶ γλύτωσαν μετατράπηκαν σὲ χριστιανικὲς ἐκκλησίες μὲ χαρακτηριστικὸ παράδειγμα τὸν  ΠΑΡΘΕΝΩΝΑ καὶ τὸ ΘΗΣΕΙΟ ( τοὺς ναοὺς αύτοὺς μετέτρεψε ἀργότερα σὲ χριστιανικοὺς ναοὺς ἡ αύτοκράτειρα ΑΘΗ...

Στὸ ἀρχαῖο ἑλληνικὸ ἀλφάβητο ( στὴν ἀρχαία Ἑλλάδα ὑπῆρχαν περὶ τὰ 30  ἀλφάβητα , σχεδὸν ἕνα ἀνὰ περιοχὴ...) πέραν τῶν γνωστῶν γραμμἀτων ὑπῆρχαν: τὸ γιόντ -j (πχ εὐθεjα)  τὸ δίγαμμα-F (πχ Fοιδα)  καὶ τὸ κόππα -Q (πχ Qόρινθος).  Τὸ  ΗΜΙΦΩΝΟ γιόντ (ἄν καὶ δὲν ἔχει σωθεῖ σὲ  ἰδιαίτερη γραπτὴ μορφή) μετέχει σέ  πολλὰ φθογγικὰ πάθη καὶ ΕΞΗΓΕΙ πολλά  ΦΑΙΝΟΜΕΝΙΚΑ "λάθη" στοὺς τονισμούς  (ποὺ τὰ ἀποκαλοῦμε καταχρηστικῶς "ἐξαιρέσεις").  Ἐξηγῶ· στὰ πρωτόκλιτα θηλυκὰ τὸ  -α τῆς κατὰληξης εἶναι μακρὸ ὅταν προηγεῖται φωνῆεν ἤ -ρ ἐνῶ   στὶς ἂλλες περιπτώσεις  (δηλ. μετὰ ἀπὸ σύμφωνο ἤ ἡμίφωνο πλὴν τοῦ -ρ) εἶναι βραχύ.  Ὅμως σὲ λέξεις ὅπως "σφαῖρα", "μοῖρα", "εὐθεῖα","βαρεῖα" κλπ ΕΝΩ ΦΑΙΝΕΤΑΙ ΟΤΙ ΠΡΙΝ ΤΗΝ ΚΑΤΑΛΗΞΗ ΠΡΟΗΓΕΙΤΑΙ ΦΩΝΗΕΝ  (ὁπότε  θά ἔπρεπε νὰ ἦταν  μακρὸ τὸ -α)  στὴν πραγματικότητα ΠΡΟΗΓΕΙΤΑΙ ΤΟ ΗΜΙΦΩΝΟ ΓΙΟΝΤ-j  (κι ὄχι τὸ φωνῆεν -ι) ὁπότε ὀρθά, τὸ -α τῆς κατάληξης εἶναι βραχύ. ΠΑΡΑΔΕΙΓΜΑΤΑ: σφ...

 Ὁ Μὰξ Στῖρνερ ,κατὰ κόσμον ΓΙΟΧΑΝ ΚΑΣΠΑΡ ΣΜΙΤ (+1856 ) ἦταν ὁ   "ἀναρχικώτερος "τῶν ἀναρχικῶν τῶν νεωτέρων χρόνων.  Λέγοντας βεβαίως "ἀναρχία" ἐννοῶ τὴν ἀντίληψη ποὺ θεωρεῖ ὡς  ὑπέρτατη ἀρχή τὴν ΕΛΕΥΘΕΡΗ ΣΥΝΕΙΔΗΣΗ τοῦ ἀνθρώπου σὲ ἀντίστιξη μὲ κάθε ΕΞΩΤΕΡΙΚΗ ἀρχή (στὰ ἀρχαῖα ἑλληνικὰ Ἀρχὴ σημαίνει ΕΞΟΥΣΙΑ) ).  Ὁ ὅρος εἶναι "ΑΝΑΡΧΙΣΜΟΣ" ἐκ τοῦ λατινικοῦ  anarchismus καὶ τὸν  χρησιμοποίησε μὲ τὴν σὺγχρονη ἔννοια  πρῶτος  ὁ ΠΡΟΥΝΤΟΝ  ( ἡ λατινικὴ  κατάληξη  "-ismus"  σημαίνει ΤΑΣΗ ΠΡΟΣ) .  Τέλος πάντων ὁ Στῖρνερ συνέγραψε τό 1848 τὴν "Βίβλο"  τοῦ ἀκραιφνοῦς (ΕΓΩΤΙΚΟΥ—ὀπως τὸν ἀποκαλοῦσε ὁ ΡΕΝΟΣ ΑΠΟΣΤΟΛΙΔΗΣ) Ἀναρχισμοῦ μὲ τίτλο " DER EINZIGE UND SEIN EIGENTUM"  (κατὰ λέξη 'Ο ΜΟΝΑΔΙΚΟΣ ΚΑΙ Η ΙΔΙΟΚΤΗΣΙΑ ΤΟΥ " ποὺ σημαίνει "Ο ΜΟΝΑΔΙΚΟΣ ΚΙ Ο ΚΟΣΜΟΣ ΤΟΥ"). Παρακάτω ἀνθολογῶ* ὁρισμένες χαρακτηριστικὲς ἰδέες τοῦ Στῖρνερ: —κάθε σύνολο ἐκ φύσεως εἶναι ἐχθρὸς κάθε ἀτόμου. —ὁ λαὸς εἶναι ἐλεύθερος μόνο σὲ βάρος τοῦ ...