ΓΙΑΤΙ ΤΟ "ἔχω " ΠΑΙΡΝΕΙ ΨΙΛΗ, ΕΝΩ Ο ΜΕΛΛΩΝ "ἕξω" {=θὰ ἔχω} ΠΑΙΡΝΕΙ ΔΑΣΕΙΑ.

ΓΙΑΤΙ ΤΟ "ἔχω " ΠΑΙΡΝΕΙ ΨΙΛΗ, ΕΝΩ Ο ΜΕΛΛΩΝ "ἕξω" {=θὰ ἔχω} ΠΑΙΡΝΕΙ ΔΑΣΕΙΑ.

Από Διαμαντῆς Κούτουλας / ΦΙΛΟΛΟΓΟΣ-ΣΥΓΓΡΑΦΕΑΣ Οκτωβρίου 16, 2026

1.

Τὸ θέμα τοῦ ρ. <ἔχω> εἶναι <σεχ‒> {βλ. ἀόριστος <ἔσχον>} καὶ τὸ ἀρχικό ‒σ ἐτράπη σὲ δασεῖα ( σέχω> hέχω).

2.

Ὅμως στὸν Ἐνεστῶτα (σέχω> hέχω) ἴσχυσε ὁ νόμος τῆς ΑΝΟΜΟΙΩΣΗΣ ΤΩΝ ΔΑΣΕΩΝ, σὺμφωνα μέ τὸν ὁποῖο οἱ Ἕλληνες ἀπέφευγαν νὰ προφέρουν δὺο ΣΥΝΕΧΟΜΕΝΕΣ ΣΥΛΛΑΒΕΣ ποὺ ἄρχιζαν μὲ ΔΑΣΥ ΠΝΕΥΜΑ ἀποβάλλοντας τὸ ΠΡΩΤΟ ΔΑΣΥ—ὁπότε τὸ δασὺ πνεῦμα στό <hέχω> ἀπαλεὶφτηκε κι ἔμεινε σκέτο <ἔχω> μὲ ψιλή (βλ. παρομοίως λἐμε <Τεθωρακισμένα>, ἀντί <Θεθωρακισμένα>}.

3.

Στὸν Μέλλοντα ὅμως τέτοια ἀνἀγκη δὲν ὐπῆρξε, ὁπότε ἒμεινε τὸ ἀρχικὸ δασὺ πνεῦμα (δασεῖα) {hέξω> ἕξω} —γι αύτὸ καὶ λέμε <καΘ’ ἕξιν> κι ὄχι <καΤ’ ἕξιν>, ἐνῶ λἐμε <καΤέχω> .

ΒΙΟΓΡΑΦΙΚΟ

Ὁ Διαμαντής (Ἀδαμάντιος) Κούτουλας γεννήθηκε στὸν Πειραιᾶ στὶς 3/3/1962, σπούδασε στὴν Θεολογικὴ καὶ Φιλοσοφικὴ Σχολὴ τοῦ Πανεπιστημίου Ἀθηνῶν καὶ εἶναι Πτυχιοῦχος τοῦ Τμήματος ΚΛΑΣΣΙΚΗΣ ΦΙΛΟΛΟΓΙΑΣ . Κατὰ τὴν στρατιωτικὴ του θητεία ὑπηρέτησε ὡς ἔφεδρος ἀξιωματικὸς Πεζικοῦ,ἀπόφοιτος τῆς Σχολῆς Ἐφἐδρων Ἀξιωματικῶν Πεζικοῦ (ΣΕΑΠ) καὶ τοῦ Κέντρου Ἐκπ/σεως Ἀξιωματικῶν Στρατολογικοῦ (ΚΕΑΣ) καθὼς καὶ τοῦ Σχολείου Καταστροφῶν Μὴ Διαρρηγνυομένων Βλημάτων τῆς Σχολῆς Μηχανικοῦ. Ἀπὸ τὸ 1989 διδάσκει ὡς καθηγητὴς ΦΙΛΟΛΟΓΟΣ στὴν Δημόσια Δευτεροβάθμια Ἐκπαίδευση, ἔχοντας ὑπηρετήσει κατὰ χρονολογικὴ σειρὰ: στὸ 1ο Γυμν. Χολαργοῦ, στὸ 2ο Γυμν. Νέου Ψυχικοῦ, στὴν Πατμιάδα Ἐκκλησιαστικὴ Σχολή, στὸ 2ο Γεν.Λύκειο Θήβας, στὸ 5ο Γεν.Λύκειο Νίκαιας, στὸ 5ο ΤΕΕ Πειραιᾶ (ΣΚΙΠ), στὸ 1ο Γεν.Λύκειο Περάματος καὶ στὸ Ἑσπερ. Γεν.Λύκειο Κορυδαλλοῦ (στὸ ὁποῖο διέτελε ἀπὸ τὸ 2014 ὣς τὸ 2022 ἀν. Δντής). Ἔχει λάβει μέρος σὲ πολλὲς ΕΠΙΜΟΡΦΩΣΕΙΣ καὶ ΣΕΜΙΝΑΡΙΑ γιὰ ἐκπαιδευτικὰ θέματα ὀπως: γιὰ τὴν Διδακτικὴ τῆς Ἱστορίας καὶ τῶν Νέων Ἑλληνικῶν στὴν Δευτεροβάθμια Ἐκπαίδευση, γιὰ τὴν Ἰδιαιτερότητα τῆς Τάξης τοῦ Ἑσπερινοῦ Σχολείου, γιὰ τὶς Μαθησιακὲς Δυσκολίες, γιὰ τὰ Προβλήματα καὶ τὶς Μεθόδους τῆς ἱστορικῆς Ἔρευνας, γιὰ τὴν Ἐξ Ἀποστάσεως Ἐκπαίδευση, (ὅπου τὸ ὐποβληθὲν Σενάριο του γιὰ τὸ μάθημα Βυζαντινῆς Ἱστορίας ἀξιολογήθηκε ὡς ὑποδειγματικό) κλπ. Ὑπῆρξε ἀρθρογράφος ἀπὸ τὸ 1992 στὸν ἀθηναϊκὸ Περιοδικὸ Τύπο (πχ. περιοδικά "Δαυλός", "Ἑλληνικὴ Ἀγωγή" κλπ) γιὰ θέματα Ἀρχαίας Ἱστορίας, ἔχοντας ἐπίσης παρουσιάσει θέματα Κλασσικῆς Φιλολογίας καὶ Ἀρχαίας Ἱστορίας σὲ διαλέξεις καθὼς καὶ σὲ εἰδικὲς ἐκπομπὲς τοῦ κρατικοῦ ραδιοφώνου τῆς ΕΡΤ καὶ τοῦ ραδιοφωνικοῦ σταθμοῦ τοῦ Δήμου Ἀθηναίων, ἑνῶ ΣΧΕΔΙΑ ΔΙΔΑΣΚΑΛΙΑΣ του γιὰ τὰ Φιλολογικὰ Μαθήματα Λυκείου ἔχουν ἀναρτηθεῖ στό: https://padlet.com/ktz12665/padlet-pyjb9b3ggm77pr9m . Σκηνοθέτησε καὶ παρουσίασε μαθητικὲς παραστάσεις ἀρχαίου Δράματος (πχ.Σοφ. Ἀντιγόνη, Εὐρ. Ἰφιγένεια ἐν Ταύροις) ποὺ ἀπέσπασαν βραβεῖα σὲ διαγωνισμοὺς μαθητικοῦ θεάτρου ,ἐνῶ ἐξἐδωσε σχολικά ἔντυπα (πχ. Ἀναζητήσεις, Ἕσπερος) τεύχη τῶν ὁποίων βραβεύτηκαν ἀπὸ τὴν ΕΣΗΕΑ σὲ εἰδικοὺς διαγωνισμοὺς μαθητικοῦ τύπου. Τὸ 1994 (9-11/ΔΕΚ) ἔλαβε μέρος στὸ Α' ἐπιστημονικὸ συνέδριο τῆς ΛΕΣΧΗΣ ΕΠΙΣΤΗΜΟΝΩΝ ΤΟΥ ΜΟΝΑΧΟΥ , στὸ Ohlstadt τῆς Βαυαρίας , μὲ θέμα ""HELLENISCHE MYTHOLOGIE /VORGESCHICHTE- ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΜΥΘΟΛΟΓΙΑ/ΠΡΟΪΣΤΟΡΙΑ", παρουσιάζοντας εἰσήγηση ὑπὸ τὸν τίτλο:" Ἡ ἀρχαιοελληνικὴ παράδοση περὶ προκατακλυσμιαίου πολιτισμοῦ", ἡ ὁποία ὑπάρχει δημοσιευμένη στὸν σχετικὸ τόμο τῶν Πρακτικῶν τοῦ Συνεδρίου. Ἔχει συγγράψει ἀρκετὰ βιβλία, γνωστότερα ἐκ τῶν ὁποίων , εἶναι τὰ ἑξῆς : —ΑΡΧΑΙΑ ΣΠΑΡΤΗ (Δῖον, 1η ἔκδ.1997) —ΟΙ ΓΝΩΣΤΙΚΟΙ ΚΑΙ Ο ΑΡΧΕΓΟΝΟΣ ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΣΜΟΣ (Δῖον,2006) —Ο ΑΟΡΑΤΟΣ ΗΛΙΟΣ τῶν Πυθαγορείων (Δῖον, 2008) —Ο ΕΝΔΙΑΜΕΣΟΣ ΚΟΣΜΟΣ ΤΩΝ ΨΥΧΩΝ (Δῖον, 2010) —ΠΡΟΦΗΤΕΙΑ ΚΑΙ ΙΣΤΟΡΙΑ (Δῖον,2018) —ΝΕΟΠΛΑΤΩΝΙΚΗ ΦΙΛΟΣΟΦΙΑ ΚΑΙ ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΣΜΟΣ (Δῖον, 2022). Εἶναι Καθολικὸς στὸ θρήσκευμα, ἔγγαμος ,κάτοικος Καλλιθέας Ἀττικῆς.