ΤΙ ΠΡΟΒΛΕΠΕΙ Η ΑΡΧΑΙΑ ΤΡΑΓΩΔΙΑ ΓΙΑ ΤΟ ΜΕΛΛΟΝ ΤΗΣ ΑΝΘΡΩΠΟΤΗΤΑΣ...




Καταρχάς, τὸ μήνυμα τῆς ἀρχαίας τραγωδίας φαίνεται ἰδιαίτερα ἀπαισιόδοξο. Οἱ τραγικοὶ ἥρωες συχνὰ κυριαρχοῦνται ἀπὸ τὰ πάθη τους, ὑπερβαίνουν τὰ ἀνθρώπινα ὅρια καὶ παρασύρονται ἀπὸ τὴν "ὕβριν" πιστεύοντας ὅτι μποροῦν νὰ ἐλέγξουν τὰ πάντα. Ἡ ἀλαζονεία, ὁ ἐγωισμὸς καὶ ἡ ἀχαλίνωτη ἐπιθυμία γιὰ ἐξουσία τοὺς ὁδηγοῦν τελικὰ στὴν πτώση καὶ στὴν καταστροφή. 
Παρόμοιο μοτίβο παρατηρεῖται καὶ στὴ σύγχρονη ἐποχή, ὅπου οἱ πόλεμοι, οἱ κοινωνικὲς ἀνισότητες, ἡ καταπάτηση τῶν δικαιωμάτων καὶ ἡ ἀλόγιστη ἐκμετάλλευση τῆς φύσης φανερώνουν ὅτι ὁ ἄνθρωπος συχνὰ ἐνεργεῖ χωρὶς νὰ ὑπολογίζει τὶς συνέπειες τῶν πράξεών του. 

Ἀπὸ τὴν ἄλλη πλευρά, ἡ ἀρχαία τραγωδία δὲν περιορίζεται στὴν παρουσίαση τῆς ἀνθρώπινης Πτώσης, ἀλλὰ ἐπιδιώκει νὰ διδάξει καὶ νὰ προβληματίσει. Μέσα ἀπὸ τὰ παθήματα τῶν ἡρώων προβάλλεται ἡ ἀξία τοῦ Μέτρου, τῆς Σωφροσύνης καὶ τῆς Αὐτογνωσίας. Ὁ ἄνθρωπος καλείται νὰ συνειδητοποιήσει ὅτι δὲν εἶναι παντοδύναμος καὶ ὅτι ΔΕΝ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΞΕΡΕΙ ΤΙΣ ΑΠΩΤΑΤΕΣ ΣΥΝΕΠΕΙΕΣ ΤΩΝ ΠΡΑΞΕΩΝ ΤΟΥ.
Ὁ αὐτοπεριορισμός, δηλαδή ἡ ἱκανότητα νὰ ἐλέγχει τὶς  φιλοδοξίες του καὶ νὰ σέβεται τὰ ὅρια ποὺ θέτει ἡ ἀνθρώπινη φύση καὶ ἡ κοινωνικὴ συμβίωση, ἀποτελεῖ βασικὴ προϋπόθεση γιὰ τὴν ἐπιβίωση του.

Τελικά,  ἡ ἀρχαία τραγωδία μεταφέρει  ἕνα ἠχηρὸ ΠΡΟΕΙΔΟΠΟΙΗΤΙΚΟ  μήνυμα γιὰ τὸ Μέλλον τῆς ἀνθρωπότητας. 
Ἡ ἀνθρώπινη πρόοδος δὲν ἐξαρτᾶται μόνο ἀπὸ τὴν ἐπιστημονικὴ καὶ τεχνολογικὴ ἐξέλιξη, ἀλλὰ κυρίως ἀπὸ τὴν ἠθικὴ ὡριμότητα τοῦ ἀνθρώπου. Ἐὰν ὁ ἄνθρωπος συνεχίσει νὰ παρασύρεται ἀπὸ τὴν ἀλαζονεία, τὴν ἀπληστία καὶ τὴν ἀνεξέλεγκτη ἐπιθυμία του νὰ κυριαρχεῖ στὰ πάντα, χωρὶς νὰ θέτει ὅρια στὶς πράξεις καὶ στὶς φιλοδοξίες του, θὰ γίνει ὁ ἴδιος ὑπεύθυνος γιὰ τὴν καταστροφή του. 

Ἡ ὕβρις, ὅπως διδάσκει ἡ τραγωδία, δὲν μένει χωρὶς συνέπειες. Γι' αὐτό, ὁ ΑΥΤΟΠΕΡΙΟΡΙΣΜΟΣ δὲν εἶναι ἔνδειξη ἀδυναμίας, ἀλλὰ ἀπαραίτητη προϋπόθεση ἐπιβίωσης. Ἂν ἡ ἀνθρωπότητα δὲν ἀποκτήσει τὴ σοφία νὰ θέτει ὅρια στὴ δύναμή της, στὶς ἐπιθυμίες της καὶ στὴν ἐπέμβασή της στὸν κόσμο, τότε τὸ μέλλον της προδιαγράφεται δυσοίωνο.
Καὶ ἴσως αὐτὸ νὰ εἶναι τὸ σημαντικώτερο δίδαγμα τῆς ἀρχαίας τραγωδίας: ὁ μεγαλύτερος κίνδυνος γιὰ τὸν ἄνθρωπο δὲν βρίσκεται ἔξω ἀπὸ αὐτόν, ἀλλὰ στὴν ἀδυναμία του νὰ ἐλέγξει τὸν ἑαυτό του.

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

1974: Η ΙΣΤΟΡΙΚΗ ΑΛΗΘΕΙΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΡΟΔΟΣΙΑ ΤΗΣ ΚΥΠΡΟΥ & ΤΗΝ ΜΕΤΑΠΟΛΙΤΕΥΣΗ.

ΣΥΝΤΟΜΟ ΒΙΟΓΡΑΦΙΚΟ (Διαμαντῆς Κούτουλας)

Η ΙΣΤΟΡΙΚΗ ΑΛΗΘΕΙΑ ΓΙΑ ΤΗΝ 21η ΑΠΡΙΛΙΟΥ 1967