Διαμαντῆς Κούτουλας

Μὲ τὴν εἴσοδο τῶν Γερμανῶν στὴν Ἑλλάδα τὸ Συγκρότημα τοῦ  Δημητρίου Λαμπράκη {ἐφημ."ΕΛΕΥΘΕΡΟΝ ΒΗΜΑ", "ΑΘΗΝΑΪΚΑ ΝΕΑ"} ἀκολούθησε φιλοναζιστικὴ πολιτικὴ (ὅπως ἄλλωστε ΟΛΟΣ Ο ΕΛΛΗΝΙΚΟΣ ΤΥΠΟΣ , πλὴν τῶν ἐφημερίδων τοῦ "ΑΣΥΡΜΑΤΟΥ" καὶ τοῦ "ΕΘΝΟΥΣ" ποὺ ἔκλεισαν..) Ἡ κεντρικὴ προπαγάνδα τῶν Ναζί (καὶ τῆς Κατοχικῆς Κυβέρνησης ) ἐν Ἑλλάδι ἑστιάζοταν στὸ  ὅτι γιὰ τὰ δεινὰ τῆς χώρας ἔφταιγε ὁ Βασιλιᾶς καὶ τὸ Καθεστὼς τῆς 4ης ΑΥΓΟΥΣΤΟΥ τοῦ ΜΕΤΑΞΑ οἱ ὁποῖοι μὲ τὸ "ΟΧΙ" κατὰ τοῦ Μουσσολίνι, ἀντιτάχθηκαν στὶς δυνάμεις τοῦ Ἄξονα, ἐξυπηρετῶντας τὰ συμφέροντα τῶν Ἄγγλω ν (βλ. κεντρικὸ ἄρθρο τῶν "Ἀθηναϊκῶν Νέων" στὴν φωτό.). Ὅμως ὁ Δ.Λαμπράκης παλιὸς φίλος  τοῦ ΕΛ. ΒΕΝΙΖΕΛΟΥ καὶ φερἐφωνο κατὰ τὸν Μεσοπόλεμο τοῦ ΒΕΝΙΖΕΛΙΣΜΟΥ  (οἱ ἐφημερίδες του πρωτοεκδόθηκαν τὸ 1922) ἦταν ἐξαιρετικὰ εύφυὴς γιὰ νὰ ἐκτεθεῖ ΕΥΘΕΩΣ ὁ ἲδιος ὠς φιλοναζί, ἀλλὰ καὶ ἄριστος ΕΜΠΟΡΟΣ...  Ἔτσι  παρἐδωσε τὴν κυριότητα τῶν ἐφημερίδων του σὲ τριμελῆ ἐπιτροπὴ ἀποτελούμενη ἀπὸ τ...

 Εἶναι πολλές οἱ κρυμμένες σελίδες τῆς Ἱστορίας τῆς Κατοχῆς , μιὰ ἀπὸ αὐτὲς ἀφορᾶ στοὺς ΕΘΕΛΟΝΤΕΣ ἐργάτες ἐξ Ἑλλάδος ποὺ πῆγαν γιὰ νὰ ἐργαστοῦν στὸ Γ’ ΡΑΪΧ τὴν περίοδο ἁπὸ τὸ Καλικαῖρι τοῦ 1942 ὣς τὸ Καλοκαῖρι τοῦ 1944, ὑπακούοντας στὴν πρόσκληση τοῦ ΓΕΡΜΑΝΙΚΟΥ ΓΡΑΦΕΙΟΥ ΕΥΡΕΣΕΩΣ ΕΡΓΑΣΙΑΣ ποὺ ἕδρευε στὴν ὀδὸ Στουρνάρα 33. Οἱ ἁπολαβὲς ἦταν καλές (95 πφένιχ τὴν ὥρα) μέ πλήρη περίθαλψη, ἐνῶ οἱ ἐν Ἑλλάδι  οἰκογένειες τῶν ἐθελοντῶν αὐτῶν ἐργατῶν στὴ Ναζιστικὴ Γερμανία  ἐλάμβαναν τρὸφιμα ἀπὸ τὰ ΓΕΡΜΑΝΙΚΑ ΠΡΑΤΗΡΙΑ .  ΔΕΝ ΗΤΑΝ  ΠΟΛΛΟΙ οἱ ἐθελοντὲς ἐργάτες—τὰ μεταπολεμικὰ ἀρχεῖα κάνουν λὸγο γιά   20.000 περίπου, ἄτομα, ἄνδρες καὶ γυναῖκες ποὺ πῆγαν στὸ Γ’ ΡΑΪΧ γιὰ νὰ ἐργαστοῦν τὴν διετία 1942‒1944. Ὡστόσο,τὸ πρόβλημα ποὺ δημιούργησαν ἐκεῖ αὐτοὶ οἱ ἐθελοντὲς ἐργάτες ἢταν ΤΕΡΑΣΤΙΟ,  διότι οἱ πρῶτες φουρνιὲς ποὺ ἔφτασαν στὴν Γερμανία , ἀποτελοῦντο ἀπὸ ΕΓΚΛΗΜΑΤΙΚΑ στοιχεῖα τοῦ ἑλληνικοῦ ὑποκόσμου  ἢ ΑΝΩΡΙΜΑ ἄτομα , τὰ ὁποῖα έρχόμενα σέ ἕνα ξένο τόπο ΧΩΡΙΣ...

Ἐπειδὴ οἱ μεγαλοδιευθυντὲς καὶ μεγαλοεκδότες ( Γ.ΑΝΔΡΟΥΛΙΔΑΚΗΣ, ΕΛΕΝΗ ΒΛΑΧΟΥ, Π.ΛΑΜΠΡΙΑΣ, Λ.ΠΡΕΒΕΛΑΚΗ) τῶν "ἔγκριτων" ἀθηναϊκῶν ἐφημερίδων καὶ περιοδικῶν τοῦ τἐλους τῆς δεκαετίας '50 (" ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ", "ΕΙΚΟΝΕΣ", "ΕΚΛΟΓΗ")  *ἀρνοῦντο στὸν ΡΕΝΟ ΑΠΟΣΤΟΛΙΔΗ τὴν δημοσίευση διηγημάτων του, ζητῶντας  του μεταφράσεις ξἐνης λογοτεχνίας, ὁ εύφυέστατος Ρένος τοὺς ἔστησε τὴν ἀκόλουθη φάρσα·  δημοσίευσε  τὴν διετία 1958‒59 ΔΙΚΑ ΤΟΥ ΔΙΗΓΗΜΑΤΑ, ὡς ΔΗΘΕΝ μεταφράσεις ἀπό ἔργα ΑΝΥΠΑΡΚΤΩΝ βορειοευρωπαίων  ΛΟΓΟΤΕΧΝΩΝ μὲ τὰ ψευδῆ ὀνόματα "ΚΕΛΕΡΜΑΝ", "ΜΙΤΣΚΙΕΒΙΤΣ", "ΡΑΣΤ", "ΜΠΓΙΟΡΝΣΟΝ" κλπ... Συγκεκριμένα δημοσίευσε τὰ  παρακάτω ΔΙΚΑ του διηγήματα ὡς ΔΗΘΕΝ ἔργα ΑΝΥΠΑΡΚΤΩΝ ξένων λογοτεχνῶν {ΒΡΑΒΕΥΜΕΝΩΝ μὲ νόμπελ!!} ΚΑΙ ΟΙ ΔΙΕΥΘΥΝΤΕΣ  ΤΩΝ ΕΓΚΡΙΤΩΝ ΕΦΗΜΕΡΙΔΩΝ ΔΕΝ ΠΗΡΑΝ ΧΑΜΠΑΡΙ: 1 )"Ἑνα κορίτσι ἀπὸ ἀτσἀλι" μὲ τὸ ὄνομα ΕΡΙΧ ΚΕΛΕΡΜΑΝ στήν "ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ" {12‒10‒1958} 2) "Τὸ παιδὶ καὶ τὸ ξυλάκι" ὡς ΓΙΟΖΕΦ ΜΙΤ...

Πολλοὶ μοῦ προτείνουν διάφορα ἔργα Ἑλλήνων καὶ ξἐνων πανεπιστημιακῶν, γιὰ νὰ μοῦ ὐποστηρίξουν τὶς θεωρίες ποὺ παρουσιἀζουν, μέ κὺριο ἐπιχείρημα  ὅτι τὶς δημοσιεύσεις αὐτὲς τὶς ἐνἐκριναν (peer review)  πανεπιιστημιακοὶ ἐκδοτικοὶ οἶκοι  ἢ διεθνῆ ἐπιστημονικὰ περιοδικά . Δέν θἐλω νά  ἁναφέρω ὀνόματα ἀλλὰ κάποια ἀπὸ αὐτά ἀποτελοῦν  ΕΠΙΣΤΗΜΟΝΙΚΟΦΑΝΕΙΣ ΜΠΑΡΟΥΦΕΣ (πχ. χρονολόγηση τῆς...ἑπιστροφῆς τοῦ Ὀδυσσέα στὴν Ἰθἀκη ἢ τὸ ὅτι τὰ ἀλβανικά εἶναι... ἑλληνικά κλπ ΗΧΗΡΑ ΠΑΡΟΜΟΙΑ). Παρακἀτω  λοιπὸν ἀγαπητοὶ θὰ σᾶς ἁπαριθμήσω δὺο ΜΕΓΑΛΟΚΟΤΣΑΝΕΣ μεγἀλων ἐπιστημονικῶν  περιοδικῶν καὶ  πανεπιστημιακῶν οἴκων γιὰ νὰ μάθετε ὅτι  ΕΧΟΥΝ ΠΕΣΕΙ ΣΕ ΜΕΓΑΛΕΣ ΛΟΥΜΠΕΣ οὐκ ὀλίγες φορές— καὶ νὰ μὴν "ψαρώνετε"... Θὰ θυμᾶστε  βεβαίως τήν " ΜΑΥΡΗ ΑΘΗΝΑ " τοῦ Μπερνάλ (ἔκδοση τοῦ Rutgers University Press)  ποὺ ἔκανε ...ἀφρικανὸ τὸν Πλάτωνα τὸ 1989 ἢ τὸ ἄρθρο τοῦ Wakefield τὸ 1998  στὸ ἰατρικὸ περιοδικὸ  " LANCET "  ποὺ συνἐδεε τὰ ἐμβόλια ἰλαρᾶς μέ τὸ...