Διαμαντῆς Κούτουλας

ΠΩΣ ΠΡΟΕΚΥΨΕ Η ΕΞΟΥΣΙΑΣΤΙΚΗ ΔΟΜΗ ΣΤΗΝ ΑΡΧΑΙΑ ΕΚΚΛΗΣΙΑ. Κάνουν λάθος ὅσοι νομίζουν ὅτι ἡ ἀρχαία Ἐκκλησία μετεβλήθη σέ ΕΞΟΥΣΙΑΣΤΙΚΗ δομὴ μόνον  ἀφότου ὁ Μ.ΚΩΝ/ΝΟΣ τὴν κατέστησε ΔΗΜΟΣΙΑ ΥΠΗΡΕΣΙΑ ΤΟΥ ΒΥΖΑΝΤΙΝΟΥ ΚΡΑΤΟΥΣ.  Καὶ τοῦτο διότι ΗΔΗ ἀπὸ τὴν ἐποχὴ ΙΓΝΑΤΙΟΥ ΑΝΤΙΟΧΕΙΑΣ δηλ. περὶ τὸ 120μΧ  (βλ. " πάντες τῷ ἐπισκόπῳ ἀκολουθεῖτε"‒ ΣΜΥΡΝ.,8 ) ἔχει διαμορφωθεῖ ἡ ΜΟΝΑΡΧΙΚΗ ΑΠΟΛΥΤΗ ΕΞΟΥΣΙΑ ΤΟΥ ΕΠΙΣΚΟΠΟΥ, ἐνώπιον τοὺ ὁποίου, ἐντὸς τῆς τοπικῆς Ἐκκλησίας,  πᾶσα ἀρχὴ παυσἀτω. Συνεπῶς, ἦταν ΑΝΑΜΕΝΟΜΕΝΟ,  ὅταν ὁ Μ. Κωνσταντῖνος  χορήγησε στὴν Ἐκκλησία ΠΟΛΙΤΙΚΗ ἐξουσία , ὁ ΕΠΙΣΚΟΠΟΣ ΝΑ ΜΕΤΑΒΛΗΘΕΙ ΣΕ ΠΟΛΙΤΙΚΟ ΠΑΡΑΓΟΝΤΑ τεράστιας  ΕΞΟΥΣΙΑΣ. Τὸ ἐρώτημα  λοιπὸν εἶναι γιὰ ποιοὺς λόγους δημιουργήθηκε ὁ θεσμὸς τοῦ ΕΠΙΣΚΟΠΑΤΟΥ  ( ποὺ δέν ὑπάρχει στὶς Ἐκκλησίες τὴν ἐποχὴ τοῦ ΠΑΥΛΟΥ—γι αὐτὸ καὶ τὶς ἐπιστολές του τὶς ἀπευθύνει στὸ σὺνολο τῆς ἑκάστοτε κοινότητας πχ.Πρὸς Κορινθίους). Οἱ εἰδικοὶ ἔχουν δώσει δύο ἀπαντήσεις ἐπ' αὐτοῦ · 1) ἡ Καθυστέρηση τῆς Παρουσἰας*...

 Ἐν συνόψει· 1) κατὰ τὸν ΠΛΑΤΩΝΑ ἡ ρἰζα τοῦ Κακοῦ βρίσκεται στὴν συνεχῆ μεταβλητότητα τῶν Αἰσθητῶν —ἂν καὶ στὸ τελευταῖο ἔργο του ,τούς "ΝΟΜΟΥΣ", ἀναφέρει ὡς Πηγὴ τοῦ Κακοῦ, τὶς ΚΑΚΕΣ ΨΥΧΕΣ. 2) κατὰ τὸν ΑΡΙΣΤΟΤΕΛΗ τὸ Κακὸ ὀφείλεται στὴν  κατάσταση τῶν ὄντων εὑρισκομένων  ἐν πορείᾳ ἀπὸ τὸ ΕΝ ΔΥΝΑΜΕΙ στὸ ΕΝ ΕΝΕΡΓΕΙᾼ {=ἑντελέχεια}.  Ἔτσι, Κακὸ πχ. γιὰ ἕνα σπόρο μηλιᾶς εἶναι νὰ ΜΗΝ γίνει (γιὰ διάφορους λόγους) μηλιά. 3) γιὰ τοὺς ΝΕΟΠΛΑΤΩΝΙΚΟΥΣ τὸ Κακὸ δὲν ἔχει οὐσία, πρόκειται γιὰ τὴν ΑΠΟΥΣΙΑ τοῦ Καλοῦ. 4) γιὰ τὸν ΝΙΤΣΕ δὲν ὑπάρχει Καλὸ καὶ Κακό ἀφοῦ καὶ τὰ δυό ΣΥΝΔΙΑΜΟΡΦΩΝΟΥΝ τὸ ΟΛΟΝ Γράφει στό "Λυκόφως τῶν Εἰδώλων" :  <τίποτε δὲν μπορεῖ νὰ καταδικάσει τὴν ὕπαρξη μας, γιατὶ αύτὸ θὰ σήμαινε ὅτι δικάζει τὸ ΟΛΟΝ—ἀλλὰ δεν ὑπάρχει τίποτα ἔξω ἀπὸ τὸ Ὅλον..> {σελ.136, μετ.Β.Δουβαλερης, ἐκδ.Gutenberg, Ἀθήνα 2016} 5)γιὰ τὸν ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΣΜΟ τὸ Κακὸ ἀποτελεῖ ΜΥΣΤΗΡΙΟΝ ἁνεξήγητο γιὰ τὸν ἄνθρωπο, τὸ ὁποῖον ὅμως  δίνει ἀξία στὴν ΠΙΣΤΗ , δίνοντας της χαρακτηριστικὰ ΡΙΣΚΟΥ...

   Σχετικὰ μὲ τὴν χρονολογία καὶ τὴν ἡμερομηνία ποὺ γεννήθηκε ὁ Ἰησοῦς, τὸ μὸνο σίγουρο εἶναι ὅτι ΔΕΝ ΓΕΝΝΗΘΗΚΕ 25 ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΥ.  Αὐτὴ εἶναι ἡ ἡμερομηνία τῆς ρωμαϊκῆς ἑορτῆς τῆς  ΓΕΝΝΗΣΗΣ ΤΟΥ ΑΝΙΚΗΤΟΥ ΗΛΙΟΥ (Invictus Sol)  ποὺ καθιέρωσε ὁ αύτοκράτωρ ΑΥΡΗΛΙΑΝΟΣ τὸ 274 μΧ (μὲ βάση τὸ ΑΣΤΡΟΝΟΜΙΚΟ γεγονὸς τοῦ Χειμερινοῦ Ἡλιοστασίου, ΟΤΑΝ δηλ. ΑΡΧΙΖΕΙ ΝΑ ΜΕΓΑΛΩΝΕΙ Η ΗΜΕΡΑ). Τὴν ἡμερομηνία αύτὴ δέχτηκε καὶ ἡ Ἐκλλησία γιὰ τὴν γένηση τοῦ Θεανθρώπου, κατὰ πᾶσα πιθανότητα ὕστερα ἀπὸ προτροπὴ τοῦ Πάπα ΙΟΥΛΙΟΥ Α’ τὸ 336μΧ —γιὰ προφανεῖς λόγους Πολιτικῆς (Ὁ  Ἰω.Χρυσόστομος ἀναφέρει ὅτι ἡ ἡμερομηνία αὐτὴ καθιερώθηκε γιὰ πρώτη φορὰ στὴν Ἀνατολὴ περὶ τὸ  386 μ. Χ.—βλ. Migne, P. G., 49, 353). Ὡστόσο στὴν ΚΑΙΝΗ ΔΙΑΘΗΚΗ,  ἂν καὶ  δὲν ἀναφέρεται σαφὴς ἡμερομηνία  γέννησης τοῦ Χριστοῦ, ὑπάρχουν δύο σημεῖα πού δείχνουν ὅτι ὁ Ἰησοῦς ΔΕΝ ΓΕΝΝΗΘΗΚΕ ΧΕΙΜΩΝΑ:   α) οἱ ποιμένες ἀφήνουν τὰ πρόβατα τους τὴ νύχτα στὴν ὕπαιθρο {" καὶ ποιμένες ἦσαν ἐν τῇ χώρᾳ τῇ ...

Τὸ ἐρώτημα "ΑΠΟ ΠΟΥ ΠΡΟΗΛΘΕ Η ΕΝΝΟΙΑ ΤΗΣ ΕΝΑΝΘΡΩΠΗΣΗΣ/ΕΝΣΑΡΚΩΣΗΣ" ἀποτελεῖ ἕνα ἀπὸ τὰ πιὸ δύσκολα προβληματα  στὴν ἔρευνα γιὰ τὴν προἐλευση τῶν ἀντιλήψεων τοῦ άρχέγονου χριστιανισμοῦ καὶ τοῦτο διότι: 1) ἡ ἰδέα τῆς Ἐναθρώπησης {ἐκ τοῦ ρ." ἐνανθρωπῶ "} , ἢ τῆς Ἐνσἀρκωσης, ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΕΙ ΣΤΗΝ ΠΑΛΑΙΑ ΔΙΑΘΗΚΗ—κι ὂχι μόνο δὲν ὑπάρχει, ἀλλὰ ΑΠΟΡΡΙΠΤΕΤΑΙ ΡΗΤΑ  {" ού ποιήσεις σεαυτῷ ειἴδωλον ούδὲ παντὸς ὁμοίωμα ὅσα ἐν τῷ οὐρανῷ ἄνω καὶ ὅσα ἐν τῇ γῇ κάτω...οὐ προσκυνήσεις αὐτοῖς, οὐδὲ μὴ λατρεύσῃς αὐτοῖς— ΕΞ.20,4}. 2) ἡ ἰδέα γιὰ τὸν ἀναμενόμενο  ΜΕΣΣΙΑ στὴν Παλαιὰ Διαθήκη ἀναφερεται σὲ ΑΝΘΡΩΠΟ μόνον {= προφήτην ὑμῖν ἀναστήσει Κύριος ὁ Θεὸς ὑμῶν ἐκ τῶν ἀδελφῶν ὑμῶν ὡς ἐμέ — ΠΡ.3,22 καὶ 7,37}   3) ἐπίσης ἡ ΠΛΑΤΩΝΙΚΗ φιλοσοφία ἀπέρριπτε πᾶσα ἰδέα ἐνσάρκωσης {=" θεὸς δὲ ἀνθρώπῳ οὐ μείγνυται" — ΠΛΑΤ. ΣΥΜΠΟΣΙΟΝ, 203a} Ἀπὸ ποῦ λοιπὸν προέρχεται ἡ ἰδέα τοῦ ΚΑΤΑ ΙΩΑΝΝΗΝ " καὶ ὁ Λόγος σάρξ ἐγένετο " {1,14} ; Κατὰ πολλοὺς εἰδικούς (πχ.ΑΓΟΥΡΙΔΗΣ*) ἡ ἰδέα τῆς Ἐνανρθώ...