Διαμαντῆς Κούτουλας

 -A.C. (ante Christum) πρὸ Χριστοῦ (π.Χ.) - A.D. Anno Domini (κατά λέξη: ἔτος Κυρίου) μετὰ Χριστόν (μ.Χ.) - ad hominem (argumentum) ἐπιχείρημα ποὺ ἀπευθύνεται ἐπιθετικὰ ἐναντίον τοῦ προσώπου καὶ ὄχι ἐναντίον τῆς θέσης ποὺ τὸ πρόσωπο αὐτὸ ἐκφράζει, ἢ προσωπικὴ ἐπίθεση, ἢ ἀπάντηση/ἐπίθεση στὸ πρόσωπο ποὺ ἐξέφρασε μιὰ ἄποψη μὲ τὴν ὁποία διαφωνοῦμε, ἀντὶ ἡ ἀπάντηση νὰ ἀφορᾶ τὴν ἄποψη αὐτή -ad populum (argumentum) ἐπιχείρημα ποὺ ἀποτελεῖ μιὰ ψευδῆ θέση ἀλλὰ ἀντλεῖ τὴ βαρύτητά του ἀπὸ τὴν εὐρεῖα ἀπήχηση τῆς θέσης αὐτῆς - altera pars ἡ ἄλλη πλευρά, ἡ ἄλλη ἄποψη - alter ego τὸ ἄλλο Ἐγώ, τὸ δεύτερο Ἐγώ, τὸ πρόσωπο μὲ τὸ ὁποῖο ταυτίζεται κανείς, τὸ συμπλήρωμά του, ὁ ἀλλος του ἑαυτός - A.M. (Αnte Meridiem) πρὸ μεσημβρίας (π.μ.) - a posteriori ἐκ τῶν ὑστέρων - a priori ἐκ τῶν προτέρων - ca., cir., circ. (circa) περί, περίπου -carpe diem ἐκμεταλλεύσου τὴ μέρα (Ὁράτιος, Ωδ. 1.11.8) - casus belli κατά λέξη: περίπτωση πολέμου. Συχνότερα χρησιμοποιεῖται μὲ τὴν ἔννοια «αἰτία πολέμου» - Curriculum Vi...

 Ἡ σύγχρονη φιλολογικὴ ἐπιστήμη (ποὺ ἀφορᾶ στὴν κριτικὴ τῶν κειμἐνων)  ξεκίνησε ἀπὸ τὴν ΘΕΟΛΟΓΙΑ καὶ εἰδικῶς ἀπὸ τὴν ἔρευνα καὶ ΣΥΓΚΡΙΣΗ τῶν ΚΩΔΙΚΩΝ ΤΗΣ ΚΑΙΝΗΣ ΔΙΑΘΗΚΗΣ, ἡ ὁποία , ὅταν ἀνακαλύφθηκε ὀ ΣΙΝΑΪΤΙΚΟΣ ΚΩΔΙΚΑΣ  τὸ 1844 ἀπὸ τὸν TISCHENDORF,  ἐντόπισε  τὶς ΔΙΑΦΟΡΕΣ ἀπὸ τὸ TEXTUS RECEPTUS {=στερεότυπο κειμένο} τῆς ΚΔ τοῦ ΕΡΑΣΜΟΥ. Ἡ πρώτη ἔντυπη ἔκδοση τῆς ΚΔ ἦταν  αὐτὴ τοῦ ΕΡΑΣΜΟΥ τὸ 1516 , ἠ ὀποία κατέστη —μὲ παραλλαγὲς, πχ. διαίρεση σὲ στίχους τὸ 1551 ἀπὸ τὸν R. Stephanus — τὸ textus receprus τῆς ΚΔ, ἕως ὅτου τὸ 1844 , ὅπως προανέφερα, ὁ Tischendorf ἀνακάλυψε στὴν ΜΟΝΗ ΣΙΝΑ, τὸν ΣΙΝΑΪΤΙΚΟ ΚΩΔΙΚΑ.  Τότε λόγῳ τῶν διαπιστωθεισῶν διαφορῶν μὲ τὸ κείμενο τοῦ ΕΡΑΣΜΟΥ κατέστη ἀναγκαία ἡ ἀναθεώρηση τοῦ ἀρχαιοελληνικοῦ κειμένου τῆς ΚΔ καὶ ἔτσι ξεκίνησε ἡ τιτάνεια ΦΙΛΟΛΟΓΙΚΗ προσπάθεια κριτικῆς ἔκδοσης τῆς ΚΔ , καθ' ὅν τρόπο γίνεται καὶ  μέ τὰ ὐπόλοιπα ἔργα τῆς ἀρχαίας γραμματείας. [ ΣΗΜΕΙΩΣΗ 1 : Ἰδοὺ μερικὲς διαφορὲς μεταξὺ τῶν χειρογράφων στὰ Εὐα...

Καταρχὰς  τὸ βέβαιον εἶναι ὅτι ὁ Ἰησοῦς μιλοῦσε τὴν γλῶσσα τῶν Ἑβραίων τῆς ἐποχῆς Του ποὺ ἦταν τὰ ΑΡΑΜΑΪΚΑ καὶ αύτὸ φαίνεται σὲ πολλὰ  πρωτότυπα λόγια Του ποὺ σώθηκαν σὲ αύτὴν τὴν γλῶσσα, ὅπως τὸ ΤΑΛΙΘΑ ΚΟΥΜΙ (Μκ.5,41) ) τὸ ΕΦΦΑΘΑ (Μκ.7,34 ) ΕΛΩΙ ΕΛΩΙ κλπ. Πρἐπει  ἐπίσης νὰ γνώριζε καὶ τὴν βιβλικὴ ΕΒΡΑΪΚΗ διότι διάβασε στὴν Συναγωγὴ τὴν περικοπὴ τοῦ ΗΣΑΪΑ ἀπὸ τὸ χειρόγραφο τοῦ ἑβραϊκοῦ βιβλικοῦ  πρωτοτὐπου  (Λκ.4,17). Τὸ ἂν γνώριζε καὶ μιλοῦσε τὴν ΕΛΛΗΝΙΚΗ δέν προκύπτει βεβαίως  ΑΜΕΣΑ ἀπὸ τὰ Εὐαγγέλια, ὠστόσο μπορεῖ νὰ τὸ συμπεράνει κάποιος  μέσῳ τῶν παρακάτω σχυρῶν ἐνδείξεων:  1) ὑπάρχουν λἐξεις στὸ κὴρυγμα τοῦ Ἰησοῦ ΠΟΥ ΔΕΝ ΕΧΟΥΝ ΑΡΑΜΑΪΚΟ ΑΝΤΙΣΤΟΙΧΟ, ὅπως: "ΕΥΑΓΓΕΛΙΟΝ", "ΥΠΟΚΡΙΤΕΣ" {=ἠθοποιοὶ οἱ φοροῦντες προσωπεῖα, δηλ.μάσκες , "ΠΑΡΑΚΛΗΤΟΣ" {=νομικὸς συμπαραστάτης} κλπ 2) ὅταν ζήτησαν νὰ τὸν συναντήσουν ΕΛΛΗΝΕΣ (δηλ. ἐθνικῆς καταγωγῆς προσήλυτοι στὸν Ἰουδαϊσμό) ΔΕΝ ΖΗΤΗΣΕ ΔΙΕΡΜΗΝΕΑ , ἀλλὰ χαρακτήρισε τὴν συνάντηση ὡς προοίμιο τῆς Δόξας Του (Ἰω....

 Ὡς γνωστὸν τὰ Εὐαγγἐλια κυκλοφόρησαν ΑΝΩΝΥΜΩΣ καὶ στὶς ἀρχὲς τοῦ 2ου αἰ. ἀποδόθηκαν στοὺς γνωστοὺς τέσσερεις Εὐαγγελιστές*. Παρακάτω θὰ δείξω δύο περιπτώσεις ἀπὸ ἀντίστοιχα  ἐδάφια τοῦ ΚΑΤΑ ΜΑΡΚΟΝ καὶ ΚΑΤΑ ΙΩΑΝΝΗΝ γιὰ νὰ φανεῖ πῶς διαπιστώνουμε  σὲ ποιὰ γλῶσσα ΠΡΩΤΟΤΥΠΩΣ γράφτηκαν τὰ ἐν λόγῳ ἐδάφια. 1) γράφει τὸ ΚΑΤΑ ΜΑΡΚΟΝ ἀναφερόμενο στὴν τὴρηση τῆς ἀργίας τοῦ Σαββἀτου  τὴν ρήση τοῦ Ἰησοῦ:  < τὸ σάββατον διὰ τὸν ἄνθρωπον ἐγένετο, οὐχ ὁ ἄνθρωπος διὰ τὸ σάββατον, ὥστε κύριος ἐστιν ὁ υιὸς τοῦ ἀνθρώπου καὶ τοῦ σαββάτου> {ΜΚ.2,27‒28}. Τὸ παραπἀνω ἀπόσπασμα δέν βγάζει νόημα στὰ ἑλληνικά δεδομένου ὅτι λἐξεις "ἄνθρωπος" καί "υιὸς ἀνθρώπου" στὰ ἑλληνικά ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΣΥΝΩΝΥΜΕΣ  {ὁπότε  πῶς ἐξηγεῖται ὁ συμπερασματικὸς σύνδεσμος "ὥστε";}.  Ὅμως στὰ ΑΡΑΜΑΪΚΑ οἱ λἐξεις "ἄνθρωπος" καί "υιὸς ἀνθρώπου" εἶναι ΣΥΝΩΝΥΜΕΣ ἐκφραζόμενες μὲ τὴν  ΙΔΙΑ φράση  " BAR -ENASH" ποὺ σημαίνει καί "ἄνθρωπος" καί "υἱὸς ἀνθρώπου ".   Ἔτ...